Każdy system alarmowy, niezależnie od stopnia skomplikowania i zakresu funkcji, składa się z czujników (czujek), centrali, syreny alarmowej, modułu komunikacji z firmą monitorującą oraz manipulatora systemowego.

Czujki to urządzenia, przez które centrala zbiera sygnały o ewentualnych zagrożeniach. Rodzaj i ich liczbę instalator powinien starannie dobierać do miejsca montażu. Jest wiele rodzajów czujek, między innymi czujki:

  • ruchu – rozpoznają obecność intruza w pomieszczeniu, należą do nich czujki podczerwieni (PIR), mikrofalowe (MW) oraz dualne (PIR+MW), w których wykorzystuje się oba rodzaje promieniowania;
  • kontaktronowe – sygnalizują otwarcie okna lub drzwi, składają się zawsze z dwóch elementów, z których jeden montuje się np. do ramy okna, a drugi – do jego skrzydła. Oddalenie elementów od siebie podczas otwierania okna powoduje wysłanie sygnału alarmowego;
  • bariery mikrofalowe i bariery podczerwieni – uruchamiają alarm, gdy wykryją przecięcie przez intruza wysyłanej przez nie skupionej wiązki promieniowania, na ogół projektuje się je na zewnątrz domu;
  • wibracyjne – zakładane na ogrodzeniu reagują na wstrząsy związane z próbą jego sforsowania;
  • dymu – reagują na dym, a czasem także na wysoką temperaturę, ostrzegając w ten sposób przed pożarem;
  • zalania – osadza się nisko nad podłogą w kuchniach i łazienkach, ale tak, by nie mogły być przypadkowo zachlapane np. wodą z prysznica;
  • tlenku węgla – zamontowana w pomieszczeniu z kominkiem lub kotłem, ostrzega o niebezpieczeństwie zaczadzenia; taka czujka może współpracować z wentylacją mechaniczną;
  • gazu ziemnego lub płynnego – instaluje się zwykle w kotłowniach i kuchniach; mogą współpracować z zamykanymi automatycznie zaworami odcinającymi dopływ gazu do instalacji.
instalacje alarmowe
instalacje alarmowe

Warto pamiętać, że nieprawidłowa lokalizacja czujników spowoduje ich niewrażliwość na zdarzenia, które mają wywołać alarm, albo przeciwnie – wywoła fałszywe, nieuzasadnione alarmy. Zarówno czujki podczerwieni (PIR), jak i mikrofalowe (MW) nie powinny być skierowane na okna. Czujka PIR może zostać „oślepiona” bezpośrednimi promieniami słońca, z kolei mikrofale przenikają przez szyby i alarm może wzbudzić obiekt poruszający się nawet kilkanaście metrów dalej. Nie zapominajmy też, że przedmioty metalowe odbijają mikrofale niczym lustro, a trudno przewidzieć, w jakim obszarze zacznie wykrywać ruch tak odbita wiązka.

Ustawienie detektorów ruchu na wprost okna jest niewskazane z tego względu, że są one najbardziej wrażliwe na ruch z boku – skierowany poprzecznie do ich osi.

Pasywne czujki podczerwieni (wykrywają obiekty, których temperatura różni się od otoczenia) nie powinny być kierowane na kominki, grzejniki i klimatyzatory, bo będą powodować fałszywe alarmy. Rozwiązaniem w takich wnętrzach może być zastosowanie tzw. czujników dualnych.

Ważny jest również zasięg działania i próg czułości zabezpieczeń. Dotyczy to w pierwszym rzędzie czujek instalowanych na zewnątrz budynku, np. detektorów ruchu. Ich zasięg maksymalny może przekraczać nawet 20 m, tyle że wówczas zaczynają reagować np. na ruch poza ogrodzeniem posesji, choćby mijające ją samochody. Z kolei zbyt nisko ustawiony próg czułości czujek wstrząsowych na ogrodzeniu może doprowadzić do fałszywych alarmów, bo wzbudzą je np. wibracje spowodowane przez przejeżdżającą ciężarówkę.

Zdolność systemu do eliminacji fałszywych alarmów jest bardzo ważna. Częste zbędne zadziałanie alarmu jest nie tylko uciążliwe; ale i znieczula nas na jego ostrzeżenia. W efekcie możemy zignorować rzeczywiste zagrożenie. Z tego powodu wyregulowanie wszystkich elementów, choć pracochłonne, jest niezwykle ważne.

Sygnały płynące z czujek zbiera centrala alarmowa i w razie potrzeby przekazuje je dalej, np. do firmy ochroniarskiej. Przeważnie montuje się ją w środkowej części domu. Wprowadzając się do nowego domu bardzo trudno określić jakie elementy systemu alarmowego będą dla nas tak naprawdę przydatne, dlatego należy zawsze zostawić możliwość dodania nowych urządzeń bez wymiany centrali. Powinna ona mieć dużą liczbę wejść i wyjść, bo od tego zależy możliwość zainstalowania dodatkowych czujek oraz modułów, pozwalających np. na sprawdzenie stanu systemu przez Internet czy telefon komórkowy. Nawet, jeśli jej potencjału nie spożytkujemy w pełni od razu – to warto zadbać o to, by dało się rozbudować instalację w przyszłości.

Do wymiana danych pomiędzy użytkownikiem a centralą alarmową służy manipulator systemowy. Mogą to być proste komendy w rodzaju uzbrojenia lub dezaktywacji alarmu, ale również sygnały o uszkodzeniu fragmentu instalacji, zaniku zasilania itd. Manipulatory to najczęściej proste urządzenia – klawiatura i panel ze wskaźnikami diodowymi, albo z wyświetlaczem przekazującym podstawowe komunikaty. Popularne i bardzo praktyczne są także piloty zdalnego sterowania.

Sygnalizatory to syreny alarmowe, które dźwiękiem i błyskami światła informują najbliższe otoczenie o włamaniu. Przy czym zwykle uruchomienie alarmu oznacza też wysłanie sygnału do firmy ochroniarskiej (wykorzystuje się do tego sieć telefoniczną, Internet lub sygnał radiowy). Moduły radiowe mają niewielki zasięg, co ogranicza ich zastosowanie, jednak jako najbardziej niezależne – są także przydatne.

Przeważnie w centrali programowany jest specjalny kod, na wypadek, gdyby właściciela siłą zmuszono do rozbrojenia alarmu – wówczas w domu syrena i inne elementy zostają wyłączone, ale firma monitorująca otrzymuje sygnał o napadzie.

Do zaprojektowania i wykonania instalacji alarmowej warto zatrudnić fachowców z doświadczeniem, by mieć pewność, że wszystkie elementy będą właściwie reagowały na niebezpieczeństwo, chroniąc dom i jego mieszkańców.

Komentarze
Załaduj więcej podobnych artykułów
Załaduj więcej Redaktor
Załaduj więcej Ciekawostki

Dodaj komentarz

Sprawdź też

Buty, które powinny się znaleźć w szafie każdego mężczyzny.

W ostatnich latach w Polsce widać znaczący wzrost liczby mężczyzn, którzy o siebie dbają. …