Patronem strażaków jest św.Florian.Inne środowiska zawodowe, których praca jest związana z ogniem np. kominiarze, hutnicy, czy piekarze z dawien dawna uważają św. Floriana za swojego obrońcę od nieszczęść i klęsk ogniowych, orędownika we wszystkich potrzebach.

Życie Floriana przypadało na czasy największych prześladowań chrześcijan na początku IV wieku. Na mocy edyktów cesarza Dioklecjana chrześcijanie, którzy nie złożyli ofiary pogańskim bogom, mieli być torturowani i straceni. Gdy te rozporządzenia dotarły do prowincji Noricum, jej namiestnik Akwilinus rozpoczął obławę na chrześcijan. Dowiedziawszy się o tym Florian, wysokiej rangi oficer legionów rzymskich, pośpieszył na pomoc swoim współwyznawcom. Zatrzymany przez żołnierzy, postawiony przed obliczem namiestnika, przyznał się do wiary chrześcijańskiej i nie chciał złożyć pokłonu rzymskim bogom. Floriana obito kijami i skazano na śmierć przez utopienie. Z przywiązanym do szyi kołem młyńskim, został zrzucony z mostu na rzece Enns 4 maja 304 roku. Wkrótce po śmierci, męczennik objawił się pewnej pobożnej kobiecie imieniem Waleria prosząc ją, aby pochowała go w mało uczęszczanym miejscu. Waleria spełniła jego prośbę.

W IX w. na miejscu grobu Floriana w Lorch, zbudowano klasztor i kościół, który stał się najważniejszym do dziś ośrodkiem kultu św. Floriana.

Papież Lucjusz III(1181-85) przebywający na wygnaniu i wspierany przez księcia Kazimierza II Sprawiedliwego, przekazał do Krakowa w 1184 roku za pośrednictwem Idziego -biskupa Modeny, relikwie Floriana. Biskup krakowski Gedko dokonał uroczystego przyjęcia relikwii na Kleparzu pod Krakowem. Z czasem relikwie przeniesiono do Katedry Wawelskiej. Świety Florian stał się patronem Krakowa.

Przedstawiany jest jako rycerz Chrystusowy i patron walki z pożarem. Nosi różnorodne zbroje, hełm, często towarzyszy mu rozwinięty sztandar, czasem tarcza i miecz. Od XIV wieku pojawia się także z naczyniem z wodą, którą gasi ogień, a to za sprawą cudownego ocalenia kościoła i części Kleparza z ogromnego pożaru Krakowa w 1528 r.

Jednak kult św. Floriana nie rozwijał się tak bardzo, szczególnie po kanonizacji św. Stanisława. Odżył dopiero w XV wieku zwłaszcza w ludowych wierzeniach, które czyniły Floriana patronem walczących z pożarami i obrońcą od ognia.

Stąd strażacy zwani są czasem "rycerzami św. Floriana"